Ik wil weg bij mijn man, maar ik heb geen werk

ik-wil-weg-bij-mijn-man-maar-ik-heb-geen-werk1

Ik wil weg bij mijn man, maar ik heb geen werk

Ik zit al een tijdje in een nare situatie. Ik ben al 8 jaren getrouwd en heb 2 kinderen. Mijn beide kinderen zitten op de basisschool. Mijn man gaat al een poosje vreemd met zijn collega. Ik ben er zelf achter gekomen.

 

collega-of-lovers

Collega of lovers?

Mijn man gedroeg zich de laatste tijden al vreemd. Niet alleen tegenover mij, maar ook tegenover de kinderen. Hij plotseling minder tijd voor ons, at niet meer samen en bleef vooral op een afstand. Ik had dus al een vermoeden dat er iets niet goed was. Hij was ook vaker aan zijn telefoon bezig. Ik ben toen gewoon een dagje naar zijn werk gegaan om te kijken wat hij uitspookt. Hij heeft zijn eigen kantoor. Ik maakte de deur open zonder te kloppen. Zijn secretaresse zat op zijn bureau en hij stond voor haar met zijn hand op haar dij. Toen ik de deur open maakte schrok hij. Zijn secretaresse liep weg. Ik heb zonder een woord te zeggen de deur weer dicht gedaan en ben naar huis gegaan. Ik heb geen familie in dit land, want ben geƫmigreerd toen ik ben getrouwd met mijn man. Nooit had ik gedacht dat mijn keuze in de verkeerde gat zou vallen.

 

slijmen

Slijmen

Sinds die dag is hij weer veranderd. Hij maakt meer tijd nu voor mij en de kinderen en heeft zo vaak al zijn excuses aangeboden. Ik kan hem eigenlijk niet meer geloven en wil hem verlaten. Ik heb echter geen werk en weet niet welke kant ik op moet. Ik leef maar met de dag mee. Elke dag moet ik die man zien die mijn leven heeft willen verpesten, die mij zoveel schande heeft gegeven. Hoe moet ik nou leven met zo een iemand? Ik heb geprobeerd werk te vinden, maar ik wil mijn kinderen ook niet alleen laten met hem. Wie weet dat hij toch besluit om verder te gaan met die vrouw, haar in mijn huis te brengen en voor je het weet noemen ze haar ‘mama’ en besta ik niet meer. Die kans wil ik niet nemen. Ik heb toen geprobeerd werk te vinden dat ik vanuit huis zou kunnen doen, maar tevergeefs. Ik zit helemaal vast en weet niet welke kant ik op moet. Ik probeer nu stilletjes te regelen dat ik terug kan gaan naar mijn land van herkomst samen met mijn kinderen. Mijn papieren zijn al bijna geregeld. Als dat in orde is ben ik zo weg, maar hij mag er niet achter komen. Hij doet nog steeds zijn moeite en mijn familie zegt dat ik bij hem moet blijven. Wie weet dat wanneer ik hier toch op de 1 of ander manier werk kan vinden, ik misschien wel blijf. Het leven zal wel niet meer hetzelfde zijn als hoe het vroeger was. Er zullen wel meerdere vrouwen zijn die deze dingen hebben meegemaakt Ik reik nu uit naar hen via websites waar je elkaar kan ontmoeten. Hopelijk kan dat helpen.